sztuczki magiczne

Najpopularniejsze cyrkowe i sceniczne sztuczki magiczne

Magiczne sztuczki są nieodłącznym elementem przedstawień cyrkowych oraz występów scenicznych w barach, teatrach i klubach. Dobrze wykonane potrafią zachwycić tłumy i okryć nazwisko magika zasłużoną sławą.

 Cyrkowa magia

Któż jako dziecko choć raz nie odwiedził cyrku? To niezwykłe i kolorowe miejsce, do którego każdy chciał zajrzeć, by zaznać choć odrobiny magii. Występują w nim rozmaici artyści, którzy mogą poszczycić się wieloletnim doświadczeniem w swojej dziedzinie. Część z nich specjalizuje się w zapierających dech w piersiach akrobacjach, inni z kolei wiodą prym w tresurze zwierząt. W cyrku możemy spotkać także atletów o niezwykłej sile, lub klaunów, którzy rozbawiają do łez zarówno młodszą, jak i starszą część widowni.

Moim ulubionym elementem każdego przedstawienia cyrkowego są jednak sztuczki magiczne, oparte na iluzji. Każdy szanujący się cyrk posiada w swojej trupie przynajmniej jednego iluzjonistę, choć zdarza się, że magików jest w ekipie więcej.

Zależnie od renomy cyrku, można w nim spotkać iluzjonistów wysokiej i niskiej klasy. Ci ostatni opierają swój repertuar raczej na odpowiednich rekwizytach, niż na zręczności. Poniżej przedstawię opis najpopularniejszych magicznych trików, zarówno tych mniej, jak i tych bardziej zaawansowanych.

Przepiłowanie kobiety

Klasyczny gag cyrkowy i sceniczny: na środku sali pojawia się piękna asystentka, która ufnie układa się w wielkiej skrzyni (na zewnątrz wystają jedynie głowa i nogi). Magik w tym czasie przepiłowuje pudełko, wzbudzając przerażenie zwłaszcza u najmłodszych widzów. Na szczęście asystentka nie wydaje się być ranna, co więcej, po chwili magik łączy przecięte części a dziewczyna wyskakuje z pudła cała i zdrowa. Cały trik opiera się na specjalnie przygotowanym pudle; w części z której wystają nogi chowa się druga asystentka. Dziewczęta muszą być ze sobą doskonale skoordynowane, tak by nogi nie wyłoniły się z pudła w nieodpowiednim momencie.

Przecięcie banknotu

Sztuczka raczej sceniczna, przeznaczona dla małej widowni (byłaby kiepsko widoczna z oddali). Magik bierze w dłoń wartościowy banknot, po czym owija go wokół ołówka i dokonuje mocnego szarpnięcia. Widzowie przekonani są, że banknot został przerwany, tymczasem on okazuje się nienaruszony. Sekret tej sztuczki tkwi w specjalnym ołówku: jest on przecięty na pół; Obie części łączy magnes, który pozwala banknotowi przejść przez drewno bez szwanku.

Lewitacja

Sztuczka sceniczno-uliczna, w której zakapturzony iluzjonista lewituje nad ziemią, opierając się jedynie nonszalancko o laskę. W rzeczywistości do laski przytwierdzona jest solidna konstrukcja, na której magik siedzi; Cały stelaż ukryty jest w przygotowanym kostiumie.

Wygięcie łyżeczki

Jedna ze sztuczek w stylu „close-up”, również sceniczna. Iluzjonista ukrywa w dłoni monetę, a następnie podnosi solidną srebrna łyżkę. Odpowiednio operując dłonią, magik prezentuje wyginanie łyżeczki (np. opierając ją o stół). Z perspektywy widza wydaje się, że iluzjonista użył ogromnej siły – tymczasem łyżeczka nie zgięła się ani o milimetr. Srebrna końcówka widoczna w dłoni magika w rzeczywistości jest krawędzią sprytnie ukrytej monety.

Sztuczki mniej i bardziej magiczne

Podobne przykłady można mnożyć i mnożyć. Wszystkie te sztuczki wymagają tak naprawdę jedynie kilku rekwizytów (z reguły łatwo dostępnych), oraz odpowiednio długiego treningu sprawności i zręczności. Prawdziwi mistrzowie iluzji (tacy jak np. David Copperfield) używają dużo bardziej zaawansowanych metod – wiele słynnych sztuczek (zwłaszcza tych związanych z lewitacją lub uciekaniem z zamkniętego na wiele kłódek pudła) nadal nie zostało rozwiązanych. Żadnych sztuczek nie trzeba na szczęście stosować jeśli chce sie pograć w darmowe kasyna online. Są one szeroko dostępne na urządzenia mobilne czy na komputery stacjonarne. Ilośc gier kasynowych może niejednego oszołomić!

Należy nadmienić, że najsłynniejsi iluzjoniści raczej nie palą się do wyjawienia swoich sekretów. Znów powołam się na przykład Davida; aktualnie jego majątek szacowany jest na trzy miliardy dolarów. W ciągu swojej kariery ustanowił on aż 11 rekordów Guinessa, a także zyskał przydomek Iluzjonisty Stulecia i Króla Magii. To wystarczające powody, by otaczać swoją pracę mgłą tajemnicy… i sądzić się z ludźmi, którzy próbują rozgryźć metodologię prezentowanych sztuczek. Takiego pozwu sądowego doczekał się m.in. pisarz Herbert L. Becker, który próbował wydać książkę ujawniającą sekrety iluzjonistów.

Nie tylko Copperfield zapisał się w historii iluzji. Sławni magicy próbowali już z powodzeniem chodzić po wodzie, połykać młot pneumatyczny (!), dać się pochować żywcem, czy też spędzić ponad 60 godzin w wielkim lodowym bloku. Większość takich występów udaje się dzięki ogromnemu doświadczeniu artystów. Należy jednak pamiętać, że tak zaawansowane sztuczki często nie opierają się na samej iluzji – czasem numer jest w rzeczywistości niebezpieczny dla samego magika.

Opracowując swoje własne magiczne sztuczki pamiętajcie więc o zasadach bezpieczeństwa. A początkującym zalecam zabawę z prostymi trikami, opartymi przede wszystkim na odpowiednio spreparowanych rekwizytach.